Karmienie ślimaków

Podstawowa dieta ślimaków roślinożernych (na przykładzie Achatinidae)

Sposób żywienia mięczaków jest jednym z najważniejszych aspektów ich hodowli. Bardzo istotną kwestią, zwłaszcza w hodowli ślimaków muszlowych, jest zawartość jonów wapnia w podawanym pokarmie. Zły stosunek wapniowo-fosforowy oraz zawartość kwasu szczawianowego w pożywieniu może powodować ubytki wapnia z organizmu. Kolejną kwestią, którą trzeba mieć na uwadze przy wyborze roślin z przeznaczeniem karmowym, jest zawartość ewentualnych środków chemicznych, konserwantów, nawozów, środków ochrony roślin i soli [NaCl]. Zbyt wysokie stężenie tych substancji w pokarmie, może okazać się szkodliwe-w skrajnych przypadkach nawet śmiertelne- dla ślimaka. Poniższa tabela przedstawia schemat żywienia ślimaków afrykańskich (Achatina spp, Lissachatina spp, Archachatina spp) oparty na wiedzy i doświadczeniach hodowców tych zwierząt, a także moich własnych spostrzeżeniach i obserwacjach.

Na wstępie, warto zaznaczyć, że przez bardzo długi czas ślimaki te uważane były za wyłącznych fitofagów, tym czasem funkcjonują one bardzo dobrze przy diecie w niewielkim stopniu urozmaiconej białkiem zwierzęcym.

Poniższy schemat można z powodzeniem stosować jako bazę do ustalenia diety dla innych ślimaków roślinożernych (np. Helicidae).

Rodzaj pokarmu Bez ograniczeń Jako urozmaicenie Podawać ostrożnie Zawiera szczawiany, związki toksyczne etc., ma niekorzystny stosunek wapniowo-fosforowy

Części zielone roślin (i kwiaty)

Mniszek lekarski Taraxacum officinale

     
Ogórek- kwiaty, liście

     
Babka Plantago sp. 

     
Fasola- kiełki, liście, kwiaty

     
Trzykrotka Tradescantia sp.

     
Koniczyna

     
Rzodkiew-nać    

Marchew-nać    

Pietruszka-nać    

Seler-nać    

Liście drzew owocowych  

   
Pokrzywa

     
Jasnota

Cykoria podróżnik Cichorium intybus

     
Żółtlica drobnokwiatowaGalinsoga parviflora

     
Truskawka- liście

     
Truskawka-owoce    

Malwa-kwiaty, liście  

   
Begonia królewska  

   
Spirulina  

   
Cykoria    

RoszponkaValerianella locusta  

   
Liście porzeczki, jeżyny, maliny

     
Słonecznik- nasiona, kiełki, liście

     
Gwiazdnica pospolita Stellaria media

     
Ostrożeń Cirsium sp.

     
Mak- kwiat  

   
Morwa- liście

     
Rukola    

Aksamitka, Tagetes sp.  

   
Bazylia  

   
Róża-kwiaty, liście

     

Owoce i warzywa

Ogórek

     
Jabłko

     
Brzoskwinia  

   
Śliwka  

   
Banan  

 

Kukurydza

     
Arbuz

     
Melon

     
Pomidor

     
Cukinia

     
Fasola szparagowa

     
Papryka słodka  

   
Papaja  

   
Winogrona    

 
Awokado

     
Mango

     
Bakłażan (oberżyna)

     
Dynia

     
Batat (słodki ziemniak)

Ziemniak surowy

     
Marchew    

Przeciery owocowe  

   
Czereśnie    

 
Gruszka    

Pokarmy zbożowe, nasiona, produkty pochodzenia zwierzęcego

Płatki owsiane

     
Ciecierzyca

Soja

     
Fasola gotowana

     
Bób  

   
Płatki żytnie

     
Płatki kukurydziane    

Gotowany ryż  

   
Kasza

     
Kasza manna  

   
Pieczarki  

   
Grzyby leśne (jadalne)  

 

Słonecznik- nasiona

     
Makaron  

 

Jajko gotowane  

   
Mleko w proszku

Pokarm płatkowy dla ryb  

   
Krewetki suszone, gammarus   

   
Mięso drobiowe gotowane  

   
Otręby

     
Siemię lniane  

   
Orzechy  

   
Tabletki dla glonojadów  

 
Wafle ryżowe    

 

Popularne pokarmy, których nie należy podawać

  • Kapusta
  • Kalafior
  • brokuł,
  • brukselka
  • sałata
  • cytrusy
  • szczaw
  • szpinak
  • por
  • szczypior, cebula
  • czosnek
  • ananas
  • burak, botwina
  • kalarepa
  • karma dla psów/kotów
  • pieczywo



Wapń. Białko w diecie roślinożerców.

Dieta ślimaków afrykańskich (Achatinidae) powinna być zasobna w białko z racji ich szybkiego wzrostu i osiągania przez te zwierzęta znacznych rozmiarów. Białko jako składnik budulcowy ślimaki mogą pozyskiwać z roślin(np. nasion roślin strączkowych) lub produktów odzwierzęcych.

Ponieważ organizm roślinożerców nie jest przystosowany do żerowania na tkankach zwierzęcych, zbyt duża (częsta) podaż produktów pochodzenia zwierzęcego może negatywnie odbić się na zdrowiu ślimaka. Ślimaki karmione dodatkowo pokarmem zwierzęcym, wykazują tendencję do szybszych przyrostów, jednak przy zbyt dużym jego spożyciu (a więc szybkim i dużym przyroście), organizm zostaje osłabiony. Z moich dotychczasowych doświadczeń wynika, że optymalna (bezpieczna) częstotliwość podawania ślimakom pokarmów pochodzenia zwierzęcego to 1 raz w tygodniu. W tym charakterze możemy stosować:

  • gotowane jajko
  • gotowane mięso drobiowe (bez soli)
  • pokarm dla ryb (zawartość białka w zależności od producenta ~40%)
  • mleko w proszku (można stosować częściej niż raz w tygodniu do posypywania pokarmu).

Bardzo ważną rolę w organizmie każdego ślimaka pełni wapń, z którego związków budowana jest środkowa warstwa muszli, strzałka miłosna, epifragma czy otoczki jaj. Ślimaki powinny mieć zawsze stały i nieograniczony dostęp do suplementów wapniowych. Powszechnie stosowanymi formami zapewnienia ślimakom takiej suplementacji, jest:

  • podawanie sepii (szkieletu wewnętrznego mątwy), zawierającej około 80% węglanu wapnia
  • podawanie zmielonych, wygotowanych skorupek jaj
  • podawanie kredy pastewnej (sypki, wzbogacony węglan wapnia, stosowany do suplementacji drobiu i zwierząt gospodarskich)

Suplementami w postaci sypkiej można posypywać pokarm, a także umieścić je w terrarium na podstawce. W przypadku stosowania sepii w formie stałej, dobrze jest kilka kawałków umieścić w różnych miejscach pojemnika. Dostępne w sklepach zoologicznych „wapienka” ( lub „kostki wapienne”) w formie żółwików, serduszek itd., nie się polecanym pokarmem, ze względu na potencjalnie duży udział wypełniaczy w ogólnej masie, jak również dużą twardość. Kreda szkolna z tego samego powodu nie jest już powszechnie stosowana.

Wskazówki dotyczące żywienia ślimaków drapieżnych

Hodowla ślimaków drapieżnych nie jest obecnie rozpowszechniona na obszarze Polski. Bazując jednak na wiedzy hodowców i własnych skromnych doświadczeniach postaram się wspomnieć również o ich diecie.

Lądowe ślimaki drapieżne to aktywne drapieżniki, polujące najczęściej na inne ślimaki, ale również pożywiające się drobnymi bezkręgowcami (np. pędrakami, dżdżownicami), żerujące na jajach lub padlinie innych mięczaków. Wśród nich trafiają się gatunki okazjonalnie drapieżne lub okazjonalnie roślinożerne. Gatunki drapieżne najlepiej jest karmić, podając żywą karmówkę w postaci innych ślimaków, mniejszych od drapieżnika (najlepiej gatunków, na jakich w naturze może on żerować), a także ich jaj.

W mojej domowej hodowli Oxychilus sp. jako dodatek diety, chętnie zjadane są jaja Achatin, martwe bezkręgowce (dżdżownice), gotowane jajko i płatki dla ryb. Podstawowym pożywieniem ślimaków są inne ślimaki i ich jaja. Przy hodowli ślimaków z rodzaju Rumina można zrezygnować całkowicie z podawania „zwierzęcej” karmówki, zastąpiwszy ją warzywami i pokarmem wysokobiałkowym od czasu do czasu (schemat żywienia zbliżony do Achatinidae).

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>