Oxychilus draparnaudi

Występowanie:

Pierwotny zasięg tego gatunku obejmował południe Europy (kraje basenu Morza Śródziemnego). Obecnie rozpowszechniony na całym kontynencie Europejskim, również w Skandynawii oraz Wyspach Brytyjskich. Stwierdzony w Australii, Nowej Zelandii i Ameryce Północnej, gatunek inwazyjny.

Stanowiska:

Gatunek synantropijny. Zamieszkuje ogrody, parki, cmentarze itd. Preferuje stanowiska zacienione, wilgotne. Spotykany wyłącznie blisko ziemi-nie bytuje na wysokich roślinach. Za dnia ukrywa się pod kamieniami, opadłymi liśćmi, lub w gęstej roślinności.

Wygląd:

Muszla dorosłych osobników jest półprzezroczysta, ma średnicę około 1,5cm i wysokość około 0,5cm. Posiada szeroki, odkryty dołek osiowy i brązowe lub żółtawe zabarwienie. Spód muszli często jest szarawy, powierzchnia lśniąca i gładka. Brak wyraźnie wykształconej wargi.

Ciało ślimaka szaroniebieskie, jednolitego koloru. Nie wydziela zapachu po podrażnieniu.

Stan prawny:

Nie podlega ochronie gatunkowej. Gatunek obcy.

Warunki hodowli:

Pojemnik z grubą warstwą podłoża i licznymi kryjówkami. Możliwa hodowla grupowa pod warunkiem zapewnienia dostatecznej ilości pokarmu-u swoich ślimaków nie zaserwowałam kanibalizmu. Szklarki nie nadają się do łączenia z innymi gatunkami, chyba, że mają one służyć za ich pokarm.
Optymalna temperatura do hodowli to 15-20st.
Nie wymagają zimowania.

Dieta:

Gatunek wszystkożerny. W naturze szklarki żywią się innymi ślimakami, jak również zjadają ich jaja. Dietę urozmaicają innymi małymi bezkręgowcami, pędami roślin, martwą materią organiczną.

W hodowli z powodzeniem można je karmić jajami muszlowych ślimaków (lądowych i wodnych) oraz pokarmem płatkowym dla ryb. Chętnie przyjmują żywy pokarm w postaci innych ślimaków-mniejszych lub równych im wielkością. Pokarm żywy powinien stanowić podstawę ich diety.  W celu urozmaicenia jadłospisu dobrze jest zapewnić ślimakom dostęp do pokarmu roślinnego- gotowanych warzyw, płatków zbożowych, kiełków itp.

Rozmnażanie:

Gatunek obojnaczy z zapłodnieniem krzyżowym.
Jaja składane są do kryjówek w liczbie kilku-kilkunastu sztuk. Wylęg jaj następuje po około 2 tygodniach.
Młodych ślimaków nie trzeba izolować od dorosłych, jednak należy im zapewnić dostęp do pokarmu dostosowanego do ich wielkości.

Cechy charakterystyczne:

Ślimak aktywny nocą. Przezroczystość muszli u tego gatunku umożliwia obserwację pracy serca mięczaka.

Hodowla:

• Umiarkowanie trudny w hodowli
• Wymaga doświadczenia

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>