ściółka dla mikroślimaków – przygotowanie

Trwa sezon na ozdabianie pojemników hodowlanych wypreparowanymi liśćmi, postanowiłam zatem przedstawić pomysł na domowej roboty ściółkę dla mikroślimaków.  Podłoże to przypomina nieco substrat używany np. w hodowli krocionogów.

1. Zastosowanie, zalety i wady.

Ściółka stanowi kryjówki, miejsca lęgowe, zwiększa przestrzeń życiową, a także uzupełnia dietę małych gatunków ślimaków. Skład jest właściwie uniwersalny; w przypadku gatunków krajowych przybliża warunki w terrarium do naturalnego środowiska. W przypadku gatunków egzotycznych poprawia nieco komfort życia w niewoli.  Ściółka ta znalazła zastosowanie np.przy hodowli V.pulchella, Subulina octona, V.pellucida, a także w pojemnikach większych ślimaków nagich: Arion sp., Limax maximus, D.reticulatum. Ściółka znajduje zastosowanie w pojemnikach, w których nie ma konieczności częstej wymiany podłoża.

zalety
wady
  •  zwiększa przestrzeń życiową ślimaków poprzez zapewnienie kryjówek, miejsc do składania jaj i urozmaicenie powierzchni dna w pojemniku
  • podłoże jest lekkie, pulchne, dobrze napowietrzone, przez co łatwo w nim kopać
  • dobre utrzymuje wilgotność
  • posiada kwasowy odczyn
  • ślimaki mogą uzupełniać dietę zarówno detrytusem, jak i rosnącymi na nim glonami i grzybami
  • łatwiej w nim utrzymać organizmy sprzątające terrarium, co wpływa na równowagę zbiornika i zdrowie zwierząt.
  • wymaga preparacji
  • w przypadku złej obróbki lub jej braku możliwość zawleczenia do pojemnika organizmów pasożytniczych i szkodników
  • rozwijają się w nim grzyby, a także wymaga udziału organizmów czyszczących, przez co pojemnik nie jest sterylny
  • przy zbyt dużej wilgotności może tworzyć się pleśń
  • zdobycie potrzebnych składników może nastręczać trudności osobom mieszkającym w dużych miastach
  • niektóre składniki podłoża to składniki sezonowe.

 2. Składniki i przygotowanie

Dobór i dokładne proporcje składników należy ustalać indywidualnie, wg dostępności produktów i potrzeb gatunku. Przy pozyskiwaniu materiału należy zwrócić uwagę na organizmy żerujące w próchnie i liściach, a także na choroby liści- najlepiej wybierać po prostu liście ładne.

Do przygotowania mieszanki używam np:

  • kwaśnego torfu
  • próchna drzew owocowych: wiśni, jabłoni
  • próchna wierzbowego
  • opadłych liści: brzozowych, bukowych, dębowych, orzecha włoskiego i drzew owocowych
  • kory drzew owocowych
  • włókna kokosowego

Składniki podane powyżej należy (wg potrzeb) umyć/rozdrobnić oraz poddać obróbce termicznej. Osobiście stosuję wyparzanie we wrzątku. Do preparowania powyższych bezwzględnie nie używamy solanki!

Przykładowe proporcje: torf/torf kokosowy 2:1, a do tego potrzebna ilość pozostałych składników, „na oko”.

Do przygotowania mieszanki można użyć różnych innych produktów, zależnie od potrzeb i pomysłowości, np. mchu torfowca (sphagnum), dodatku skorupek jaj, kawałków sepii.

Właściwości liści

Liście drzew owocowych i brzozy są dość chętnie zjadane przez ślimaki i zwierzęta czyszczące terraria.

Pozostałe liście (bukowe, dębowe, orzecha włoskiego) zawierają znaczne ilości garbników, dzięki czemu są stosunkowo sztywne, trwałe, wolno ulegają rozkładowi. Właściwości te sprawiają, że doskonale nadają się one jako elementy wystroju/kryjówki zarówno przy małych, jak i większych gatunkach ślimaków.

 

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>