Chów wsobny ślimaków

INBRED, CHÓW WSOBNY, ROZMNAŻANIE SPOKREWNIONYCHZE SOBĄ OSOBNIKÓW

Dość ciekawym i kontrowersyjnym pojęciem w terrarystyce jest chów wsobny, zwany z angiel-skiego inbreed’em. Jest to nic innego, jak hodowla w pokrewieństwie. Nie ulega jednak wątpliwości, że ta metoda hodowlana wymaga od hodowcy doświadczenia i podstawowej znajomości genetyki. O co chodzi?

Chów wsobny, in. kojarzenie krewniacze, kojarzenie wsobne, hodowla w pokrewieństwie – polega na ko-jarzeniu osobników spokrewnionych ze sobą w stopniu wyższym niż wartość średniego spokrewnienia populacji. Skutkiem inbredu jest wzrost homozygotyczności potomstwa. (…) Chów wsobny w naturze nie jest zjawiskiem korzystnym – często prowadzi do ujawnienia niekorzystnych alleli recesywnych i zmniejszenia się różnorodności genetycznej populacji (…). W hodowli zwierząt gospodarskich i domowych (psów, kotów) inbred wykorzystywany jest do utrwalenia cech wybitnego osobnika. Chów wsobny jest również metodą pozyskiwania tzw. czystych linii osobników o dużym stopniu homozygotyczności. (…)Negatywnym następstwem zwiększonej homozygotyczności jest depresja inbredowa, która może objawiać się zmniejszeniem płodności i plenności, zmniejszoną witalnością, odpornością na choroby, wydelikaceniem fenotypu (zmniejszeniem rozmiarów i masy ciała, słabszym kośćcem), zwiększeniem wrażliwości na nie-korzystne warunki środowiskowe oraz ogólnym osłabieniem odporności psychicznej.[1]

Wady i zalety chowu wsobnego występują w porównywalnej liczbie, są również względne w zależności od oczekiwanego rezultatu. W związku z tym od hodowcy zależy, czy podejmie trud i ryzyko związane z tą metodą.

Skutki:

  • homozygotność
  • ujawnienie się u potomstwa cech dziedzicznych, które występowały u przodków (nie wszystkie musza być korzystne)
  • obniżenie zmienności genetycznej
  • szybkie ustalenie się dominującej puli genowej
  • spadek żywotności potomstwa, konieczność selekcji silniejszych osobników
  • wyodrębnienie się konkretnych pożądanych przez hodowcę cech
  • większe prawdopodobieństwo wystąpienia wad i chorób

Podsumowaując, świadomy i kontrolowany chów wsobny może dawać korzystne rezultaty w hodowli, w podstaci np. otrzymania nowych odmian barwnych lub utrwalenia już istniejących. W parze z hodowlą zawsze powinna iść selekcja najlepszych osobników do dalszej reprodukcji. Z całą pewnością nie jest to rozwiązanie dobre dla początkujących hodowców. Dużo bezpieczniej jest dobierać do hodowli niespokrewnione osobniki w celu utrzymania jak najbogaszej puli genów.

Będąc początkującym hodowc, lub też osob rozmnażajcą zwierzęta incydentalnie, nie powinno się dla dobra zwierząt krzyżować ich w obrębie spokrewnionego stada.

Uzyskiwanie potomsta od rodzeństwa Lissachatina fulica, i pozwalanie na krzyżowanie się zwierząt w dalszych pokoleniach bez kontroli, (jak to u hobbystów), może skutkować ujawnieniem się wad genetycznych u przychówku. Krótszym życiem (oraz zgonami bez powodu) karłowaceniem, problemami z budową muszli, wzrostem itd. Dużo lepiej w tym przypadku powstrzymać się od rozmnażania zwierząt lub zadba o odpowiednie wzbogacenie stada o niespokrewnione osobniki.

źródła
[1]https://pl.wikipedia.org/wiki/Ch%C3%B3w_wsobny

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *